Prawie dwie trzecie zatrudnionych rozważało odejście przez sposób, w jaki zachowuje się przełożony

Projekt: Rynek pracy, depopulacja, edukacja, Praca
Udostępnij:
Prawie dwie trzecie zatrudnionych rozważało odejście przez sposób, w jaki zachowuje się przełożony
Prawie dwie trzecie zatrudnionych rozważało odejście przez sposób, w jaki zachowuje się przełożony

Platforma Gospodarcza Subregionu Zachodniego PLUSYdlaBIZNESU

Platforma Gospodarcza PLUSYdlaBIZNESU - dedykowana dla przedsiębiorców...

Najczęściej wskazywane oznaki nieprawidłowego zarządzania to wyróżnianie ulubieńców, niesprawiedliwy podział zadań oraz niespodziewana zmiana wymagań w trakcie pracy.

Nieumiejętne kierowanie zespołem to w polskich firmach zjawisko bardzo częste i ma ono wyraźnie negatywny wpływ na codzienną atmosferę, poziom zaangażowania pracowników oraz ich kondycję psychiczną. Z badania zrealizowanego przez InterviewMe wynika również, że nieodpowiedni sposób zarządzania może skłaniać ludzi do podejmowania decyzji o zmianie pracy.

Aż 71% osób biorących udział w ankiecie ocenia złe zarządzanie w Polsce jako częste albo bardzo częste. W tej grupie 49% wskazało odpowiedź „raczej częste”, a 22% „bardzo częste”. Innego zdania było tylko 29% badanych, co pokazuje, że dla większości pracowników błędy przełożonych nie są wyjątkiem, lecz elementem zawodowej rzeczywistości. Specjaliści zaznaczają jednak, że toksyczne przywództwo nie oznacza stawiania ambitnych celów czy rozliczania z efektów, bo to normalna część roli menedżera. Problem zaczyna się wtedy, gdy powtarzające się negatywne zachowania szefa podważają bezpieczeństwo, motywację i dobrostan zespołu.

Wśród najczęściej wymienianych przejawów złego zarządzania respondenci najczęściej wskazywali faworyzowanie niektórych osób, na co zwróciło uwagę 48% badanych. Niewiele mniej, bo 46%, mówiło o nierównym rozdzielaniu obowiązków, a 44% o nagłej zmianie oczekiwań już w trakcie wykonywania zadań. Do często spotykanych praktyk zaliczono także przesadną kontrolę (36%), ciągłe wzmaganie presji i poczucia pośpiechu (35%), ograniczanie przepływu informacji w zespole (34%) oraz tworzenie wrogiego otoczenia (31%). Po 30% ankietowanych zetknęło się również z sytuacją, w której szef przypisywał sobie sukcesy całej grupy, a także z wyraźnym brakiem kompetencji w zakresie zarządzania. Badanie pokazuje ponadto poważniejsze przypadki: co czwarty uczestnik doświadczył nacisku psychicznego lub zastraszania, a co dziesiąty miał kontakt z niechcianymi zachowaniami o charakterze osobistym. Jedynie 9% osób stwierdziło, że nigdy nie spotkało się z toksycznym zachowaniem przełożonego.

– Nasze wyniki pokazują, że problem destrukcyjnych zachowań menedżerów nie sprowadza się wyłącznie do kwestii organizacyjnych czy samego stylu kierowania. Niepokoi fakt, że już co piąta osoba mówi o presji psychicznej albo zastraszaniu ze strony szefa, a co dziesiąta o niepożądanych zachowaniach osobistych. Nawet jeśli taka sytuacja wydarzyła się tylko raz, i tak była o jeden raz za dużo. W pracy granice muszą być jasno określone, bo mają bezpośredni wpływ na poczucie bezpieczeństwa i komfort wykonywania obowiązków – podkreśla Dominika Kowalska, ekspertka kariery InterviewMe, CPRW.

Skutki takiego zarządzania są szerokie i wykraczają daleko poza pojedyncze spory w firmie. Najpoważniejszym następstwem złego przywództwa 49% ankietowanych nazwało wypalenie zawodowe i wyczerpanie, 48% wysoką rotację pracowników, a 47% obniżenie zaangażowania w wykonywaną pracę. Badani zwracali też uwagę na osłabienie zaufania w zespołach (31%), częstsze konflikty wewnętrzne (30%) oraz pogorszenie zdrowia psychicznego (24%). Relacja z przełożonym wpływa również na decyzje o pozostaniu w firmie – 62% respondentów zastanawiało się nad odejściem z pracy z powodu zachowania szefa. Z tego 32% rzeczywiście zdecydowało się na taki krok, a 30% bardzo poważnie brało to pod uwagę.

Autorzy opracowania tłumaczą utrzymywanie się tego problemu błędami w systemie awansów oraz kulturą organizacyjną wielu przedsiębiorstw. W Polsce na stanowiska kierownicze bardzo często trafiają najlepsi fachowcy, którzy jednak nie zawsze mają naturalne predyspozycje do pracy z ludźmi ani odpowiednie przygotowanie menedżerskie. Trudności pogłębia brak regularnych szkoleń dla osób zarządzających, niedoskonałe metody oceniania kadry kierowniczej oraz zbyt silne skupienie firm na wynikach finansowych. W rezultacie nieodpowiednie zachowania liderów bywają często pomijane lub akceptowane przez organizacje, dopóki cele biznesowe są realizowane.

fot. magnific.com
oprac. /kp/

Udostępnij: