Miasto tkaczy, wielkiego gospodarstwa rolnego i Olgi Tokarczuk
Kietrz leży w południowej części województwa opolskiego, na obszarze Niziny Śląskiej, w granicach powiatu głubczyckiego. Miasto usytuowane jest nad Troją, prawobrzeżnym dopływem Psiny, w południowej części Płaskowyżu Głubczyckiego, przy dawnym trakcie łączącym Śląsk z Czechami. Zgodnie z danymi GUS z 1 stycznia 2024 r. liczba mieszkańców Kietrza wynosiła 5447.
Historia miejscowości zaczyna się w XI wieku, gdy funkcjonowała tu słowiańska osada. Prawa miejskie Kietrz otrzymał w 1321 r. z inicjatywy biskupa ołomunieckiego Konrada. W XIX stuleciu miasto zasłynęło jako ośrodek tkacki. Działały tu zakłady związane z prudnicką fabryką włókienniczą Samuela Fränkla, a także Królewska Szkoła Tkacka pod kierunkiem Richarda Keilhohla, gdzie rozwijano nowoczesne metody tkania oraz wytwarzanie dywanów.
II wojna światowa przyniosła Kietrzowi dramatyczne doświadczenia. Na jego terenie funkcjonowały obozy jenieckie Wehrmachtu oraz Polenlager 92, czyli obóz przeznaczony dla Polaków. W marcu 1945 r. do miasta weszła Armia Czerwona, a historyczne centrum zostało podpalone, a następnie rozebrane. Ludność niemiecką wysiedlono, zaś w 1946 r. zatwierdzono obecną nazwę miejscowości. Odbudowa i rozwój powojenny były przede wszystkim związane z Fabryką Dywanów Welur oraz dużym kombinatem rolnym.
Obecnie do grona kluczowych pracodawców należy Kombinat Rolny Kietrz Sp. z o.o. – jednoosobowa spółka Skarbu Państwa, gospodarująca na ponad 9000 ha i zatrudniająca ponad 300 osób. Instytucja ta bywa określana jako „ostatni polski PGR”.
W historii sportu Kietrza ważne miejsce zajmuje piłkarski Włókniarz Kietrz, który w latach 1999–2002 grał na zapleczu ekstraklasy. Miasto ma też literacki wymiar – właśnie tutaj spędzała młodość Olga Tokarczuk, laureatka Literackiej Nagrody Nobla z 2018 r.
fot. UM Kietrz, arch. red.







.jpg)







