.png){kind=logo}
Wypłata liczy się dla najmłodszych pracowników o wiele mniej niż dla badanych z innych grup wiekowych.
Według stereotypów pokolenie Z, czyli osoby urodzone po 1995 r., to pracownicy roszczeniowi, niezaangażowani i mało ambitni, a jednocześnie oczekujący wynagrodzenia niewspółmiernie wysokiego do ich doświadczenia i umiejętności. Wyniki badania ADP „People at Work 2023: A Global Workforce View” rysują jednak inny obraz osób, które dopiero wkroczyły na rynek pracy.
Młodzi pracownicy rzekomo często zmieniają miejsce zatrudnienia. Badanie pokazało jednak, że 90,03% z nich jest zadowolonych ze swojej obecnej pracy, a 74,10% pozytywnie postrzega swoje aktualne miejsce pracy w perspektywie kolejnych pięciu lat. Tym, którzy nie odnaleźli się w aktualnych firmach, przeszkadza głównie: zwiększenie zakresu obowiązków bez współmiernego wzrostu wynagrodzenia (41,94%), brak szkoleń i rozwoju (32,26%) oraz brak wsparcia ze strony menedżerów (16,13%).
Innym stereotypem związanym z pokoleniem Z jest ten mówiący o braku chęci brania na siebie odpowiedzialności za wykonywane zadania i dążenie za wszelką cenę do osiągnięcia work-life balance. Z badań wynika, że to właśnie tej grupie pracowników bardziej niż pozostałym grupom wiekowym najbardziej zależy na: awansie (15,43%), poszerzaniu swoich kompetencji (32,8%) oraz szkoleniach i rozwoju (26,05%). Priorytetem jest zaś zadowolenie z dnia pracy (43,73%), rozwój kariery (34,73%) oraz elastyczne godziny pracy (32,8%).
Badanie pokazało też, że wypłata jest najmniej istotna dla najmłodszych pracowników (57,88%) – liczy się dla nich o wiele mniej niż dla badanych z innych grup wiekowych. Zdaniem 63,34% przedstawicieli pokolenia Z ich pensja jest sprawiedliwa w stosunku do oferowanych firmie umiejętności, a 60,13% ma taką samą opinię na temat pełnionej przez siebie roli i zakresu obowiązków.
– Rynek pracy zadrżał w posadach, gdy wstąpiło na niego najmłodsze pokolenie. A to wszystko dlatego, że młodzi odważyli się zmieniać zastany porządek. Zamiast nieograniczonych nadgodzin, często nieuzasadnionych, wybrali work-life balance i stanowcze rozgraniczenie życia prywatnego od zawodowego. Rynek jednak dość szybko zauważył, że przypięta etykieta ma niewiele wspólnego z rzeczywistością i dzięki umiejętnemu zarządzaniu oczekiwaniami i potencjałem pracowników, możliwe jest tworzenie efektywnych zespół skoncentrowanych na osiąganiu celów zawodowych i rozwoju swoich kompetencji – komentuje Anna Barbachowska, dyrektorka HR w ADP Polska. – Pracodawcy stanęli przed nie lada wyzwaniem pogodzenia interesów kilku generacji aktywnych na rynku pracy przy jednoczesnym poszanowaniu różnic międzypokoleniowych. Kwestię nadgodzin, która dla starszych pracowników jest dość naturalna, dla najmłodszych jest kompletnie niedopuszczalna. Pracodawcy powinni więc skupić się na wypracowywaniu jasnych regulaminów i zasad pracy, które będą akceptowalne dla wszystkich zatrudnionych – dodaje ekspertka.
Czytaj także: Najmłodsi i najstarsi pracownicy doceniają się wzajemnie
fot. freepik.com
oprac. /kp/
