Nowa ustawa o rynku pracy nie przełamuje stereotypów dotyczących osób starszych

Mimo wejścia w życie nowej ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia seniorzy nadal zmagają się z barierami utrudniającymi im aktywność zawodową – wynika z debaty "Praca dla seniorów. Czy ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia przyczyni się do zwiększenia aktywności zawodowej osób starszych?", która odbyła się w biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Eksperci podkreślili, że przepisy stanowią krok naprzód, ale nie przynoszą przełomu. Wskazywali na konieczność przełamywania stereotypów, lepszego wsparcia pracodawców i wprowadzenia rozwiązań systemowych, które realnie zwiększą szanse osób starszych na rynku pracy.

Nowa ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia obowiązująca od czerwca zastąpiła regulacje funkcjonujące przez 20 lat. Jej celem jest modernizacja instytucji rynku pracy, a wśród zmian znalazły się m.in. możliwość dofinansowania zatrudnienia emeryta i zniesienie powiązania osoby bezrobotnej z urzędem pracy właściwym dla miejsca zameldowania.

Prof. Jacek Męcina, doradca Zarządu Konfederacji Lewiatan, zaznaczył, że nowe instrumenty wspierania aktywności zawodowej osób po 60. roku życia to ważna inicjatywa, jednak potrzebne są również mechanizmy zachęcające pracodawców do dalszego zatrudniania doświadczonych pracowników w wieku emerytalnym. Jego zdaniem starszym osobom trudniej odnaleźć się w nowym miejscu pracy, dlatego szczególnie istotne jest umożliwienie im kontynuacji dotychczasowej aktywności zawodowej. Podkreślił również znaczenie współpracy urzędów pracy z sektorem prywatnym i tworzenia nowych form pośrednictwa, np. kiosków pracy dla osób z doświadczeniem. Jak wskazał, w Polsce obecnie ponad 100 tys. osób w wieku emerytalnym jest aktywnych zawodowo, a mogłoby ich być znacznie więcej. – Jestem przekonany, że możemy to podwoić i potroić, jeśli będziemy skutecznie wspierać rozwiązania systemowe – podkreślił.

Na brak przełomu w funkcjonowaniu ustawy zwróciła uwagę także Marta Drobisz, ekspertka z firmy Manpower. Podkreśliła, że Polska mierzy się z jednym z najniższych wskaźników urodzeń w Europie i jednym z najniższych wieków emerytalnych, co w kolejnych latach będzie dodatkowo obciążać rynek pracy. Jak wskazała, liczba osób zatrudnionych w przedziale wiekowym 50–65 lat nie zmieniła się znacząco od czasu wejścia ustawy w życie. Jej zdaniem problemem jest brak świadomości społecznej i niewystarczająca znajomość nowych przepisów. – Ustawa nie zmieniła nic w naszym funkcjonowaniu – zaznaczyła.

Joanna Dolińska-Dobek, dyrektorka Centrum Aktywności Międzypokoleniowej„Nowolipie, oceniła, że nowe przepisy otworzyły urzędom pracy możliwość działania na rzecz osób starszych, co wcześniej było niemożliwe. Podkreśliła jednak, że zarówno osoby w wieku emerytalnym, jak i te zbliżające się do tego wieku potrzebują przede wszystkim rzetelnych informacji, które pozwolą im podjąć decyzję o dalszej aktywności zawodowej. Z kolei Urszula Murawska z Urzędu Pracy m.st. Warszawy zwróciła uwagę, że ustawa wprowadziła wiele zmian natury formalnej, takich jak możliwość rejestracji bezrobotnych według miejsca zamieszkania, a nie zameldowania. Zaznaczyła jednak, że przepisy te nie przełamią barier mentalnych. Według niej głównym problemem pozostaje stereotyp, zgodnie z którym seniorzy postrzegani są jako mniej wartościowi pracownicy.

fot. freepik.com
oprac. /kp/