.png){kind=logo}
Przedstawiciele pracodawców traktują propozycję rządu jako kompromis, który równoważy możliwości przedsiębiorstw z oczekiwaniami pracowników.
Zgodnie z projektem rozporządzenia opublikowanym w wykazie prac Rady Ministrów od 1 stycznia 2026 r. minimalne wynagrodzenie za pracę w Polsce ma wynieść 4806 zł brutto. Jednocześnie minimalna stawka godzinowa zostanie ustalona na poziomie 31,40 zł. To potwierdzenie wcześniejszych deklaracji rządu w tej sprawie.
Wzrost minimalnego wynagrodzenia jest uregulowany ustawowo. Płaca minimalna musi rosnąć co najmniej o prognozowany wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych. Jeśli w pierwszym kwartale roku negocjacji minimalne wynagrodzenie jest niższe niż połowa przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, podwyżka musi być jeszcze większa – powiększona o dwie trzecie prognozowanego realnego wzrostu PKB. Ten mechanizm ma za zadanie chronić osoby najniżej zarabiające przed inflacją i zapewnić, że ich wynagrodzenia będą rosły proporcjonalnie do ogólnej kondycji gospodarczej kraju.
Każdego roku wysokość minimalnego wynagrodzenia jest wynikiem złożonych negocjacji prowadzonych w ramach Rady Dialogu Społecznego. W jej skład wchodzą przedstawiciele rządu, pracodawców i związków zawodowych. Tegoroczne lipcowe posiedzenie zakończyło się brakiem porozumienia. W takiej sytuacji – zgodnie z obowiązującymi przepisami – to Rada Ministrów podejmuje ostateczną decyzję. Musi ona ogłosić swoje rozporządzenie do 15 września. Co ważne, prawo zabrania rządowi proponowania kwot niższych niż te, które zostały wcześniej przedstawione do negocjacji. Oznacza to, że minimalna pensja w 2026 r. nie może być niższa niż 4806 zł brutto, a minimalna stawka godzinowa niż 31,40 zł.
Propozycja rządu wywołała różne reakcje. Związki zawodowe wyraźnie ją krytykują, domagając się, by minimalne wynagrodzenie w przyszłym roku wynosiło co najmniej 5015 zł brutto. Argumentują, że wyższa płaca minimalna jest koniecznością w obliczu rosnących kosztów życia, inflacji oraz podwyżek cen towarów i usług. Ich zdaniem obecna propozycja nie odpowiada rzeczywistym potrzebom pracowników i nie zapewnia godziwego poziomu życia.
Z drugiej strony – przedstawiciele pracodawców podchodzą do propozycji rządu z umiarkowanym optymizmem. Traktują ją jako kompromis, który równoważy możliwości przedsiębiorstw z oczekiwaniami pracowników. Pracodawcy obawiają się, że zbyt szybki wzrost płacy minimalnej mógłby negatywnie wpłynąć na kondycję firm, zwłaszcza tych najmniejszych, które już teraz borykają się z rosnącymi kosztami prowadzenia działalności.
Czytaj także: Pracodawcy przeciw dużej podwyżce płacy minimalnej
fot. freepik.com
oprac. /kp/
