Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1700–1701. Z wcześniejszego kościoła, powstałego mniej więcej w połowie XV wieku, przetrwała wieża oraz ściany nawy.
Dzisiejszy kościół powstał w latach 1700–1701. Z dawnej świątyni zbudowanej około połowy XV wieku ocalały wieża oraz mury nawy. Na początku XX wieku obiekt został odrestaurowany i wydłużony, a uroczystej konsekracji dokonał arcybiskup z Ołomuńca Fryderyk 6 lipca 1902 r.
Dzieje parafii są nierozerwalnie związane z zakonem Joannitów.
Wejście dostosowano do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich.
Komturia joannitów w Grobnikach funkcjonowała już od 1183 roku. Na początku zakonnicy dysponowali jedynie kaplicą konwentualną. Pierwszy kościół murowany wzniesiono około połowy XV wieku, a do naszych czasów zachowały się z niego ściany nawy oraz dolna część wieży.
Obecny wygląd kościoła ukształtowano na początku XVIII wieku z inicjatywy komtura v. Thum. W trakcie prac wykorzystano mury starszej, gotyckiej budowli.
Około 1900 roku świątynię poddano renowacji i rozbudowano ją w stronę wschodnią. Uroczyste poświęcenie odbyło się 6 lipca 1902 roku, a obrzędu dokonał arcybiskup z Ołomuńca, Fryderyk.
W czasie działań wojennych w 1945 roku została zniszczona kamienna wieża kościoła. Po zakończeniu wojny do świątyni przekazano cenny cudowny obraz Matki Bożej z Nastasowa, przywieziony przez repatriantów z Kresów Wschodnich (miejscowość Czartoria).
Obiekt jest obecnie poddawany szeroko zakrojonym pracom konserwatorskim. W maju 2025 roku poinformowano o powrocie historycznej kopuły na wieżę, a w styczniu 2026 roku uroczyście zamontowano nowe zwieńczenie (hełm) wieży, przywracając kościołowi dawną sylwetkę.
.jpg)
