Rynek, którego dzieje sięgają XIII wieku, do dziś pozostaje pełen życia.
Rynek w Raciborzu stanowi serce miasta i jest miejscem o korzeniach sięgających średniowiecza. Już w XIII wieku pełnił rolę najważniejszego placu handlowego, wokół którego działały stragany, kramy oraz ławy kupieckie. W samym centrum znajdował się ratusz, odnotowany w źródłach z 1361 roku, dom kupców z 1313 roku oraz murowane sukiennice z 1293 roku. Z czasem jednak wielokrotne pożary, w tym ogień z 8 października 1488 roku, spowodowały ogromne straty w zabudowie rynku.
W 1727 roku na środku placu ustawiono Kolumnę Maryjną, dzieło Jana Melchiora Österreicha, jako wyraz wdzięczności za uratowanie miasta przed epidemią cholery. Monument przetrwał II wojnę światową, choć otaczające go kamienice zostały zniszczone w około 80 procentach. Z kolumną wiąże się także miejscowa opowieść głosząca, że uszkodzenie jej cokołu albo kopanie w jej pobliżu może sprowadzić powódź na miasto; część mieszkańców łączyła to później z wielką wodą z 1997 roku.
Dziś rynek ma postać obszernego prostokątnego placu, otwartego od północy w stronę dzielnicy Ostróg, gdzie mieści się zamek książąt raciborskich. W jego sąsiedztwie stoją dwa cenne kościoły: Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, ufundowany w 1205 roku, oraz św. Jakuba z XIII wieku, będący pozostałością dawnego klasztoru dominikanów. Wnętrze kościoła Wniebowzięcia NMP zdobi barokowy ołtarz główny z lat 1656–1660, w którym znajdują się wartościowe obrazy, między innymi "Koronację Najświętszej Maryi Panny" z połowy XVII wieku oraz "Wniebowzięcie NMP" z 1890 roku pędzla Jana Bochenka.
W okresie II wojny światowej niemal cała zabudowa rynku została zburzona, łącznie z ratuszem i wieloma kamienicami. Po zakończeniu wojny podjęto odbudowę, starając się zachować dawny układ przestrzenny. Obecnie rynek w Raciborzu jest jednym z najważniejszych punktów życia kulturalnego i społecznego miasta, łącząc historyczne dziedzictwo z nowoczesnym charakterem.
.jpg)
