.png){kind=logo}
Ważna zmiana dotyczy kwoty wynagrodzenia za pracę, którą powinien uzyskać bezrobotny, aby nabyć prawo do zasiłku – miałaby to być to połowa minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego również istniałby obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.
Ustawa o aktywności zawodowej ma zastąpić obecnie obowiązującą ustawę o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Aktualnie projekt jest na etapie uzgodnień.
Jedna z najważniejszych zmian dotyczy oddzielenia statusu bezrobotnego od ubezpieczenia zdrowotnego. Jak wskazano w Ocenie Skutków Regulacji, rozwiązanie to ma na celu umożliwienie uzyskania uprawnień do świadczeń zdrowotnych przez osoby nieaktywne zawodowo i niezarejestrowane w urzędzie pracy. Wniosek o uzyskanie uprawnień do świadczeń zdrowotnych będzie można złożyć za pośrednictwem PUE ZUS.
W zakresie przyznawania zasiłku dla bezrobotnych ważna zmiana dotyczy kwoty wynagrodzenia za pracę, którą powinien uzyskać bezrobotny, aby nabyć prawo do zasiłku. Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami jest to wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Jeśli nowe przepisy weszłyby w życie, to byłaby to połowa minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego również istniałby obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.
Dla bezrobotnych, którzy osiągnęli co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę (lub podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę), zasiłek ma wynosić: 1304,10 zł w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa oraz 1024,10 zł w okresie kolejnych dni jego posiadania. W przypadku bezrobotnych, którzy osiągnęli wynagrodzenie za pracę w wysokości poniżej minimalnego wynagrodzenia za pracę (lub podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota niższa niż minimalne wynagrodzenia za pracę), zasiłek ma wynosić: 652,05 zł w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa oraz 512,05 zł w okresie kolejnych dni jego posiadania.
Jak podkreśla Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej, praca na pół etatu będzie podstawą do ubiegania się o prawo do zasiłku w wysokości połowy tego zasiłku. Zmiana wysokości wynagrodzenia, od której uzależnione jest przyznanie prawa do zasiłku, ma być rozwiązaniem powszechnym skierowanym do wszystkich uprawionych. Rząd zakłada jednak, że ułatwi to aktywizację zawodową rodziców mających na wychowaniu dzieci.
W projekcie zrezygnowano z zasiłku dla bezrobotnych przysługującego w wysokości 80% zasiłku podstawowego, który przysługuje bezrobotnym posiadającym okres uprawniający do zasiłku wynoszący mniej niż 5 lat. Nadal będzie można otrzymywać zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 120% zasiłku podstawowego. Będą mogły się o niego ubiegać osoby legitymujące się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym co najmniej 20 lat. Wysokość otrzymywanego zasiłku również będzie uzależniona od osiąganego wynagrodzenia za pracę.
Zgodnie z założeniami projektowanej ustawy nie zmienią się okresy aktywności zawodowej uprawniające do uzyskania prawa do zasiłku i okresy pobierania tego świadczenia (180 i 365 dni).
Nowa ustawa z określonymi wyjątkami ma wejść w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
fot. pixabay.com
oprac. /kp/
