Barokowy pałac z długą i interesującą przeszłością, pełniący dziś funkcję miejskiego ośrodka kultury i życia społecznego oraz muzeum.
Pałac w Kravařach jest historycznym zabytkiem zlokalizowanym w czeskim mieście Kravaře, którego dzieje sięgają XIV wieku. Na tym terenie najpierw stała warownia, odnotowana po raz pierwszy w przekazach pisanych w 1377 r. i należąca do wpływowego rodu Benešoviców, później znanego jako Panowie z Kravař. Szczegółowy opis tej rycerskiej siedziby zachował się z 1632 r. w urbarzu sporządzonym na zlecenie nowego właściciela, polskiego szlachcica i alchemika Michała Sędziwoja, który otrzymał skonfiskowany majątek od cesarza Rudolfa II Habsburga. Po jego śmierci w 1636 r. córka Maria Weronika połączyła się węzłem małżeńskim z Jakubem von Eichendorffem, przedstawicielem brandenburskiej szlachty. To właśnie ród Eichendorffów doprowadził rezydencję do największego rozkwitu, gdy w latach 1721–1728 Jan Rudolf Eichendorff sfinansował jej przebudowę w stylu dojrzałego baroku według projektu Johanna Hildebrandta. W tym samym okresie ukończono również wystrojenie kopułowej kaplicy, która zamykała czteroskrzydłową bryłę zamku. Rosnące zadłużenie zmusiło rodzinę do zbycia posiadłości w 1782 r. i przeniesienia się do Łubowic.
W następnych dekadach pałac wielokrotnie zmieniał właścicieli, a w latach 1844–1853 należał do hrabiny Eufemii, małżonki Andrzeja von Renard. Z okresu jej zarządu pochodzi dekoracyjna mozaika z herbami rodzin von Renard oraz Rudzińskich, z których wywodziła się hrabina. W 1920 r. obiekt przeszedł w ręce państwa, które uruchomiło w nim szkołę gospodarstwa wiejskiego. Rozwój placówki został gwałtownie przerwany przez katastrofalny pożar w nocy z 21 na 22 stycznia 1937 r., spowodowany nieostrożnością. Ogień strawił wtedy dach, stropy ozdobione freskami i sztukateriami, drewniane schody oraz całe wyposażenie wnętrz, a niemal nienaruszona ocalała jedynie pałacowa kaplica. W czasie II wojny światowej budynek zabezpieczono jedynie prowizorycznym dachem, a poważniejsze prace remontowe ruszyły dopiero w latach 50. XX wieku. Po ich zakończeniu, w 1970 r., w pałacu otwarto obowiązkową dla uczniów ekspozycję wojskowo-polityczną poświęconą operacji ostrawskiej, która działała do 1989 r. Od 1990 r. obiekt wraz z sąsiednim parkiem pozostaje pod opieką miasta Kravaře i służy jako centrum kulturalno-społeczne oraz siedziba muzeum, w którym od 1997 r. prezentowana jest stała wystawa barokowa i etnograficzna.
