Leśny rezerwat przyrody w Cieszynie, ustanowiony w 1961 roku, aby chronić populację cieszynianki wiosennej
Rezerwat obejmuje naturalnie zachowane fragmenty lasu grądowego, gdzie dominują lipy, dęby, graby i klony. W warstwie runa leśnego można znaleźć m.in. obrazki alpejskie oraz przytulię Schulteza, a także rośliny objęte ochroną, takie jak konwalia majowa, kopytnik, bluszcz, śnieżyczka przebiśnieg, listera jajowata i kruszczyk szerokolistny.
Powodem utworzenia tego rezerwatu była ochrona cieszynianki wiosennej. Cieszynianka wiosenna, znana pod łacińską nazwą Hacquetia epipactis, należy do rodziny selerowatych. Tworzy ona rozpoznawalną rozetę liści wyrastających z podziemnego kłącza. Interesujące jest to, że gatunek ten występuje w dwóch odrębnych, niepołączonych ze sobą zasięgach. Stanowisko w Cieszynie należy do części obejmującej Karpaty Zachodnie oraz sąsiednie obszary.
Roślina ta zasiedla głównie tereny położone na niższych wysokościach, ponieważ w Karpatach zwykle nie pojawia się powyżej około 600 m n.p.m. Drugi obszar jej występowania znajduje się dopiero po południowej stronie grani Alp i obejmuje północno-wschodnie Włochy, Słowenię, Chorwację oraz część Austrii. W Polsce cieszynianka wiosenna najliczniej rośnie właśnie na Pogórzu Cieszyńskim. Spotyka się ją w łęgach i grądach, gdzie najlepiej rozwija się na żyznych, wilgotnych glebach wapiennych. Kwitnienie przypada na okres od marca do maja. W naszym kraju gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną i znajduje się także w polskiej Czerwonej Księdze. Część jego stanowisk jest zagrożona. Niebezpieczeństwo dotyczy również samego rezerwatu, który leży w granicach miasta i jest narażony na zniszczenie.
