Historyczna kolonia fryderycjańska

Marusze to dawna kolonia fryderycjańska, którą w 1776 r. założyła hrabina Sophie Caroline von Dyhrn. Osiedlili się tu przybysze z Austrii i Niemiec. Aż do 1972 r. była to niewielka miejscowość wiejska, natomiast w 1973 r. została włączona do Wodzisławia Śląskiego. Mimo zmian osada nadal zachowała swój sielski, wiejski klimat, a biegnąca przez nią droga ma nazwę ul. Wiejska.

Niedługo po powstaniu osady, w 1776 r., utworzono tu parafię luterańską wraz z małym drewnianym kościołem, która w XIX w. przeniosła swoją siedzibę do Wodzisławia Śląskiego. Do naszych czasów przetrwał tutaj cmentarz ewangelicki.

W miejscu, gdzie dziś znajduje się metalowy krzyż ustawiony na granitowym cokole, mieściło się niegdyś prezbiterium kościoła z ołtarzem. Na krzyżu umieszczono nazwiska czterech pierwszych pastorów posługujących w świątyni na Maruszach oraz dwóch pierwszych polskich proboszczów po wojnie. Po prawej stronie od wejścia zachowały się grobowce, choć trudno ustalić, kto został w nich pochowany. Po zakończeniu wojny nagrobki były zdejmowane, niszczone albo pokrywane betonem, aby ukryć napisy wykonane niemieckim gotykiem. Z ksiąg zgonów parafii wiadomo, że na cmentarzu spoczęli m.in. Rudolf von Skrbeński - właściciel majątku Gorzyczki i jego dwoje wnucząt, Johann Heinrich Beer - wieloletni burmistrz Wodzisławia i kurator parafii oraz jego żona Maria Karolina z d. Martinkowitz, a także kupcy: Carl August Lonicer, Carl Friedrich Lonicer i Rudolf Hirsch.

fot. Zuzanna Fulek
oprac. /kp/