Świątynia o dziejach sięgających XV wieku.
Sanktuarium Matki Bożej w Raciborzu należy do najdawniejszych miejsc maryjnego kultu na Górnym Śląsku. Jego początki wiążą się z drewnianym kościołem wzniesionym w 1432 roku, o którym wspomina dokument księcia raciborskiego Wacława z 1445 roku. Z przekazów legendarnych wynika, że w miejscu dzisiejszej świątyni stał samotny dąb, przy którym wartującego mieszczanina zaatakowali husyci. Gdy znalazł się w niebezpieczeństwie, miała mu się objawić Matka Boża z anielskim rycerzem, co przeraziło napastników i zmusiło ich do odwrotu. Z wdzięczności ocalony mieszczanin udał się z pielgrzymką do Częstochowy, skąd przywiózł kopię obrazu Jasnogórskiego i umieścił ją na owym dębie. Wizerunek bardzo szybko zyskał sławę cudownego i zaczęli do niego licznie napływać wierni.
Dzisiejszy, murowany kościół w stylu barokowym powstał w latach 1723-1736, zastępując wcześniejszą drewnianą świątynię, którą przeniesiono do Pawłowa. W głównym ołtarzu, wykonanym w 1870 roku, znajduje się cudowny obraz Matki Bożej Raciborskiej, oparty na wzorze ikony jasnogórskiej. Wizerunek ten otrzymał korony pobłogosławione przez papieża Jana Pawła II. Wnętrze uzupełniają także ołtarze poświęcone Ukrzyżowanemu Panu Jezusowi, św. Marii Magdalenie, św. Józefowi oraz Przenajświętszej Krwi, z obrazami namalowanymi przez Lammicha w 1869 roku. Nad chórem umieszczono scenę, w której Maria przekazuje różaniec św. Dominikowi, a po lewej stronie od ołtarza głównego można zobaczyć obraz "Objawienie św. Franciszka".
Od stuleci sanktuarium stanowi cel licznych pielgrzymek przybywających z Raciborza i pobliskich parafii. Wierni odwiedzają to miejsce, by modlić się przed cudownym obrazem, prosić o łaski oraz dziękować za otrzymane dobro. W 2006 roku przed kościołem stanął pomnik Jana Pawła II, który upamiętnia jego szczególną więź z tym sanktuarium.
.jpg)
