Miejsce pamięci poświęcone zakonnicy obdarzonej darem jasnowidzenia.
Grób Służebnicy Bożej siostry Marii Dulcissimy Hoffmann w Brzeziu jest przestrzenią modlitwy, zadumy oraz celem licznych pielgrzymek wiernych, którzy przychodzą tu, aby uczcić pamięć tej wyjątkowej zakonnicy.
Siostra Maria Dulcissima odeszła z tego świata 18 maja 1936 roku, mając zaledwie 26 lat. Już za jej życia przypisywano jej szczególne łaski mistyczne, a po śmierci pamięć o niej nie zanikła — przeciwnie, z biegiem czasu coraz bardziej rozwijał się związany z nią kult.
Na początku spoczywała na starym cmentarzu parafialnym w Brzeziu. Z czasem, wraz z narastającym nabożeństwem i rosnącą liczbą osób odwiedzających jej mogiłę, zdecydowano o ekshumacji. 8 kwietnia 2000 roku szczątki siostry Dulcissimy zostały przeniesione do nowego grobowca, usytuowanego bezpośrednio przy kościele parafialnym św. Mateusza i Macieja.
Nowa mogiła, przygotowana jako prosty, a zarazem dostojny sarkofag, szybko stała się miejscem pielgrzymek i modlitwy. To właśnie tutaj wierni przychodzą, prosząc o łaski oraz o wstawiennictwo Służebnicy Bożej.
Grób siostry Dulcissimy wyróżnia się skromnością i spokojnym charakterem. Położony jest na terenie parafii, dzięki czemu łatwo do niego dotrzeć. Niejednokrotnie widać tam zapalone znicze i kwiaty pozostawiane przez osoby, które przybywają, by się pomodlić i oddać jej cześć.
To nie tylko miejsce wiecznego spoczynku zakonnicy, ale również znak jej duchowej obecności. Wierni są przekonani, że za jej pośrednictwem mogą otrzymać potrzebne łaski, dlatego przychodzą tu z modlitwą i osobistymi prośbami.
Trwający nadal proces beatyfikacyjny siostry Dulcissimy sprawia, że jej grób pozostaje miejscem, które łączy minione wydarzenia z teraźniejszością. Dla wielu ludzi jest on przypomnieniem o wierze, pokorze i oddaniu, które wyznaczały drogę życia tej niezwykłej zakonnicy.
