MIASTO RYBNIK

Siedziba Sądu Rejonowego w Rybniku mieści się w zabytkowym zamku Piastów śląskich, usytuowanym w śródmieściu. Najstarsza wzmianka o tym obiekcie pochodzi z 1327 r., jednak wyniki badań archeologicznych wskazują, że jego budowa nastąpiła pod koniec XIII w. Przypuszcza się także, że już w XII w. funkcjonował tu drewniany gród obronny.

W latach 1223–1228 zamek zajmowały norbertanki, które prowadziły w nim szkołę. W czasie rozbicia dzielnicowego Rybnik znajdował się kolejno pod władzą księstwa opolskiego, a następnie raciborskiego. W tym okresie zamek miał przede wszystkim charakter obronny; otaczały go wały ziemne oraz stawy. W XV w. Rybnik stał się stolicą wydzielonego państwa rybnickiego, co sprawiło, że zamek przekształcono w rezydencję księcia Wacława III Rybnickiego.

Po utracie Rybnika przez Wacława III Rybnickiego w 1473 r. kolejni właściciele miasta często się zmieniali, a jego rozwój nie był dla nich priorytetem. Gotycka warownia zaczęła więc szybko niszczeć. W XVII w. przeprowadzono jej całkowitą przebudowę na ciężką, dwukondygnacyjną rezydencję pałacową, a od strony tylnej znajdowała się wieża, którą rozebrano około XVIII w. Następnie Rybnikiem władali hrabiowie Węgierscy, którzy w XVIII w. dobudowali do głównego korpusu zamku dwa boczne skrzydła.

W 1788 r. państwo rybnickie nabył król pruski Fryderyk Wilhelm II, który przeznaczył zamek na schronienie dla żołnierzy. Na miejscu rozebranego budynku wzniesiono nowy obiekt jako „Dom Inwalidów”. Został on przebudowany według projektu Fryderyka Ilngnera i uzyskał dzisiejszą późnobarokowo-klasycystyczną formę. Od 1842 r. mieścił się tu Sąd Grodzki. Ostatnią przebudowę wykonano w 1938 r., a w latach 1990–2000 obiekt przeszedł generalny remont.

fot. Szymon Konieczny, Fotopolska.eu
oprac. /kp/