Najstarsza pisemna wzmianka dotycząca Mszana pojawia się w źródłach z 1305 roku, natomiast o stojącym tam kościele wspomniano po raz pierwszy w 1447 r. Parafię odnotowano wcześniej w wykazie świętopietrza przygotowanym przez archidiakona opolskiego Mikołaja Wolffa, gdzie wśród parafii archiprezbiteratu w Żorach figurowała pod nazwą Mischna. Od XVI stulecia wspólnota parafialna wchodziła w skład dekanatu wodzisławskiego.

Najdawniejsze opisy kościoła zachowały się w dokumentach powizytacyjnych z drugiej połowy XVII wieku. Pierwsza świątynia dotrwała do początku XVIII wieku, kiedy to w Mszanie postawiono kolejny, również drewniany kościół, ponownie pod opieką św. Jerzego. W 1709 roku wzniesiono nową budowlę o konstrukcji zrębowej, czyli ze ścian z poziomo układanych bali łączonych w narożach. Była to świątynia z prostokątną nawą oraz węższym, także prostokątnym prezbiterium. Przy obiekcie znajdowała się wieża o kwadratowym rzucie, której ściany zwężały się ku górze. Kościół posiadał dwa dzwony, zapewne odziedziczone po wcześniejszych świątyniach: jeden odlany w 1520 r., drugi w 1557 r.

Drewniany kościół służył wiernym przez niespełna dwa stulecia, po czym został rozebrany w 1899 r., gdy obok rozpoczęto budowę nowej świątyni z cegły. Murowany kościół, również dedykowany Św. Jerzemu, zaczęto wznosić w 1896 r. Obiekt, który do dziś pełni funkcję parafialną, należy do kościołów orientowanych, czyli takich, w których prezbiterium z głównym ołtarzem skierowane jest na wschód (łac. oriens – „wschód”), ku stronie oczekiwanego podczas paruzji powrotu Jezusa Chrystusa. Inicjatorem i budowniczym kościoła był ówczesny proboszcz Mszany, ks. Wilhelm Tusker.

fot. Oskar Sikora, parafiamszana.pl
oprac. /kp/