Zespół klasztorny franciszkanów w Wodzisławiu Śląskim

Zespół klasztorny franciszkanów w Wodzisławiu Śląskim to historyczny kompleks dawnego zakonu franciszkanów, ufundowany przez księcia opolsko-raciborskiego Władysława. W jego skład wchodzą gotycki kościół Świętej Trójcy oraz barokowy gmach klasztorny.

Ten cenny, łączący cechy gotyku i baroku konwent franciszkański funkcjonuje od 1257 roku, czyli od chwili lokacji miasta. Z informacji odnalezionej i opublikowanej pod koniec ubiegłego stulecia przez Rudolfa Hirscha wynika, że właśnie wtedy „Bracia Mniejsi uzyskali konwent i mieszkanie w Wodzisławiu na Śląsku”. Klasztor wzniesiono przy ulicy Minorytów, w pobliżu północno-zachodniej części wodzisławskiego rynku, a do 1810 roku był on nieodłącznym elementem życia miasta w średniowieczu i epoce nowożytnej. Na początku istnienia obiekty mogły być jeszcze drewniane, jednak po pierwszym dużym pożarze Wodzisławia, około 1280-1290 roku, mogły zostać odbudowane już w formie murowanej i należeć do najwcześniejszych tego typu budowli w mieście. Źródła wspominają o konwencie m.in. w 1257 i 1340 roku. W XIV wieku powstał nowy, okazały kamienny kościół klasztorny pod wezwaniem Św. Trójcy. W 2015 roku pojawiła się hipoteza, że jego fundatorką mogła być Konstancja wodzisławska. Świątynia zachowała się do dziś i należy do najstarszych zabytków na Górnym Śląsku. W XVII wieku obok kościoła wzniesiono nowy budynek klasztoru wraz z rozległym dziedzińcem. Z obecnego wyglądu wynika, że pierwotnie była to orientowana świątynia jednonawowa z trójprzęsłowym prezbiterium zamkniętym trzema ścianami ośmioboku. Prezbiterium, a być może również nawa, przykryte były sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Całość nakrywał wysoki dach dwuspadowy, zapewne zakończony od zachodu wyraźnym szczytem. Naroża budowli, wzniesionej z kamienia łamanego i cegły, zostały wzmocnione ukośnie ustawionymi przyporami. Najpewniej pierwszą poważną przebudowę kościoła wykonano w XVIII wieku po pożarze. Świątynia ponownie ucierpiała podczas wielkiego pożaru Wodzisławia w 1822 roku.

Jesienią 2007 roku wymieniono pokrycie dachowe na budynkach klasztoru i kościoła, a jednocześnie prowadzono badania archeologiczne. Zabytek nadal wymagał pilnego odnowienia, jednak niewielka wspólnota ewangelicka potrzebowała wsparcia ze strony mieszkańców miasta. W latach 2008-2011 kościół św. Trójcy przeszedł gruntowną modernizację. W 2010 roku umieszczono w nim zabytkową, XIX-wieczną ambonę i ołtarz. Neogotycki, drewniany ołtarz z obrazem „Wniebowstąpienie Pańskie” został prawdopodobnie namalowany w 1874 roku przez Augusta Bertelmanna. Przewieziono go w lipcu 2010 roku po trwających trzy lata staraniach ze zniszczonego kościoła luterańskiego w Stawiszynie koło Kalisza. Dziś Zespół poklasztorny franciszkanów należy do najcenniejszych obiektów tego rodzaju w województwie śląskim.

źródło/wikipedia.org