Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wodzisławiu Śląskim

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wodzisławiu Śląskim to świątynia parafialna należąca do rzymskokatolickiej parafii o tym samym wezwaniu, funkcjonującej w dekanacie wodzisławskim. Obiekt znajduje się w niewielkiej odległości od wodzisławskiego rynku. Zaprojektował go Ludwig Schneider z Wrocławia w duchu neogotyku, a jego wzniesienie na miejscu wcześniejszego kościoła miało miejsce w latach 1909-1911.

Wraz z nadaniem praw miejskich w 1257 r. utworzono w Wodzisławiu Śląskim parafię oraz pierwszy kościół parafialny. Zgodnie z ówczesnym zwyczajem stanął on przy jednej z ulic wychodzących z Rynku, w najwyżej położonej części miasta. Powstał dokładnie tam, gdzie dziś stoi obecna świątynia; wokół rozciągał się cmentarz, a we wnętrzu najpewniej znajdował się wizerunek miasta z XVII wieku.

Budowla ma 46 m długości z zewnątrz i 22 m szerokości. Wysokość wnętrza do sklepienia wynosi 14 m w nawie głównej oraz 11 m w nawach bocznych. Oś wyznaczona przez wejście i ołtarz nie biegnie idealnie prosto, lecz jest lekko odchylona w lewo, co ma przypominać Chrystusa, który umierając na krzyżu, pochylił głowę. W środku znajdują się sklepienia krzyżowo-żebrowe, podparte w części nawowej sześcioma filarami; w prezbiterium przechodzą one w służki w formie kolumienek aż do cokołu, natomiast w nawach wspierają się na wspornikach osadzonych wysoko w murach i filarach. Wyposażenie świątyni w dużej mierze pochodzi z dawnego XVI-wiecznego kościoła, w tym obrazy św. Jana Nepomucena z 1867 r. i Matki Boskiej Szkaplerznej, a także rzeźby: Ukrzyżowanie Chrystusa z XVIII w., ludowa figura Chrystusa Frasobliwego, prawdopodobnie również z XVIII w., barokowe przedstawienia Matki Boskiej Bolesnej i św. Jana, monstrancja z 1829 r. ofiarowana przez ks. Franciszka Chruszcza, proboszcza z Jedłownika, dwa kielichy z XVII wieku oraz relikwiarz w formie monstrancji pochodzący z ok. 1700 r. Wyróżnia się także marmurowy ołtarz z drewnianym, bogato dekorowanym tabernakulum. Wystrój dopełnia 14 olejnych stacji Drogi Krzyżowej zawieszonych na północnej i południowej ścianie oraz figury różnych świętych katolickich ustawione na filarach nawy głównej.

źródło/https://pl.wikipedia.org