rzymskokatolicka parafia i mniejsza bazylika w Pszowie
Budowę kościoła dedykowanego Niepokalanemu Poczęciu Najświętszej Maryi Panny prowadzono w latach 1743–1747. Za projekt odpowiadał Fryderyk Gans z Karniowa. W 1750 roku w prezbiterium ustawiono ołtarz główny, w którym znalazł się cudowny obraz Matki Bożej Pszowskiej.
Pierwszą wieżę wzniesiono w latach 1847–1848, a drugą dobudowano w latach 1849–1850. W 1997 roku papież Jan Paweł II nadał tej świątyni godność bazyliki mniejszej.
Gdy niewielki kościół pw. Wszystkich Świętych nie mieścił już licznych pielgrzymów, w 1743 roku zdecydowano o budowie nowej świątyni według planu mistrza murarskiego Georga Friedricha Gansa z Karniowa. Zakończono ją w 1747 roku, a we wrześniu tego samego roku poświęcono, nadając jej wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Uroczystego konsekracyjnego poświęcenia głównego ołtarza, na którym zawisł obraz Pszowskiej Madonny, dokonał w 1750 roku bp Filip Gothard Schaffgotsch. Zwornikiem tych wydarzeń było brewe papieża Piusa VI z 3 lipca 1795 roku, na mocy którego kościół w Pszowie otrzymał wieczysty i powszechny odpust zupełny dla wszystkich, którzy odwiedzali to święte miejsce i modlili się w nim. Gdy w 1750 roku umieszczano obraz w ołtarzu głównym, budowla wciąż nie była całkowicie ukończona, ponieważ fasada nie miała jeszcze wież przewidzianych w projekcie. Braki te usunięto później dzięki ofiarności pielgrzymów i parafian oraz dzięki ruchowi abstynenckiemu propagowanemu przez proboszcza z Piekar, Alojzego Ficka. W pełni ukończoną świątynię konsekrował 14 września 1862 roku sufragan wrocławski ks. bp Adrian Włodarski.
źródło/wikipedia.org
.jpg)
