Pałac Lichnowskich w Krzyżanowicach

Pałac o planie prostokątnym został wzniesiony w 1700 r. przez hrabiego Jana Bernarda Praschma. Po jego zgonie w 1708 r. rezydencja przeszła w ręce barona Karola Gabriela von Wengerski. Od 22 listopada 1775 r. właścicielami pałacu stała się rodzina Lichnowskich, która dysponowała licznymi dobrami w okolicach Raciborza, Karniowa oraz na ziemi opawskiej. Za sprawą nowych gospodarzy, utrzymujących kontakty z najwybitniejszymi kompozytorami, obiekt gościł znamienitych przybyszów; w latach 1794-1796 mieszkał tu Ludwig van Beethoven, a w latach 1843-1848 przebywał Ferenc Liszt.

W 1856 r., z inicjatywy księcia Karola von Lichnowski, pałac poddano przebudowie w duchu neogotyckim, a przed budynkiem ustawiono murowaną bramę wjazdową. Kolejne prace, prowadzone w 1860 r., objęły dobudowanie w południowo-wschodnim narożniku okrągłej wieży oraz sali rycerskiej, która obecnie służy jako kaplica. W pozostałych trzech narożach znalazły się baszty o ośmiu bokach. Projekt modernizacji opracował niemiecki architekt Carl Lüdecke. W tym czasie bryła obiektu została także urozmaicona ryzalitami, neogotyckimi schodkowymi szczytami, ostrymi łukami, załamującymi się nadokiennikami oraz kominami nawiązującymi do angielskiego cottage style.

W 1930 roku książę Wilhelm von Lichnowsky zbył majątek siostrom ze Zgromadzenia Franciszkanek, które urządziły tutaj klasztor oraz dom opieki. Franciszkanki do dziś pozostają opiekunkami pałacu.