Świadczenie mogą otrzymać osoby, które ukończyły 18 lat, mieszkają w Polsce i są niezdolne do samodzielnej egzystencji.
Od marca wzrosła kwota graniczna dla świadczenia 500 plus dla osób niesamodzielnych. Nowy próg dochodowy wynosi 2552,39 zł brutto. Daje to możliwość skorzystania większej liczbie osób z tego świadczenia.
– Zmiana wysokości limitu świadczeń, które mogą otrzymywać osoby pobierające świadczenie uzupełniające dla osób niesamodzielnych, nie oznacza, że ci, którzy już je otrzymują, muszą składać nowy wniosek. Wniosek o to świadczenie należy złożyć jedynie w przypadku, gdy upłynął okres, na który orzeczona została niezdolność do samodzielnej egzystencji lub gdy nowy próg umożliwia uzyskanie świadczenia uzupełniającego – wyjaśnia Beata Kopczyńska, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS w województwie śląskim.
Świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji mogą otrzymać osoby, które ukończyły 18 lat, mieszkają w Polsce i są niezdolne do samodzielnej egzystencji. Ponadto łączna kwota brutto emerytury, renty oraz innych świadczeń finansowanych ze środków publicznych lub z zagranicznych instytucji emerytalno-rentowych, które otrzymują, nie może przekraczać 2552,39 zł brutto.
Maksymalna kwota świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji wynosi 500 zł. Taką kwotę mogą otrzymać osoby, które nie są uprawnione do emerytury ani renty i nie mają ustalonego prawa do innego świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych, lub wysokość ich świadczenia lub kilku świadczeń nie przekracza 2052,39 zł. Natomiast jeśli ich emerytura lub renta przekracza 2052,39 zł, ale nie przekracza 2552,39 zł, w takim przypadku wysokość świadczenia uzupełniającego może być mniejsza niż 500 zł. – Wysokość ta będzie uzależniona od różnicy między kwotą 2552,39 zł, a łączną kwotą przysługujących świadczeń. Na przykład jeżeli suma pobieranych świadczeń wynosi 2300 zł brutto, to świadczenie uzupełniające będzie przyznane w kwocie 252,39 zł – tłumaczy rzeczniczka.
Świadczenia finansowane ze środków publicznych to np. emerytury czy renty wypłacane przez ZUS, KRUS i inne organy. Do tej grupy zaliczają się również świadczenia z pomocy społecznej o charakterze innym niż jednorazowe, np. zasiłki stałe, dodatek mieszkaniowy. Do dochodu uwzględniane są również świadczenia otrzymywane z zagranicznych instytucji właściwych do spraw emerytalno-rentowych. Nie jest natomiast wliczany np. dodatek i zasiłek pielęgnacyjny, dodatek dla sieroty zupełnej, dodatek kombatancki czy też ryczałt energetyczny. Nie są ujmowane także świadczenia o charakterze jednorazowym, np. zasiłki socjalne lub zasiłek pogrzebowy. Przy ustalaniu kwoty pobieranych świadczeń nie jest brane pod uwagę świadczenie wspierające czy renta rodzinna dla dziecka, które stało się całkowicie niezdolne do pracy i do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolne do pracy – przed ukończeniem 16 lat lub w czasie nauki w szkole przed ukończeniem 25 lat.
fot. freepik.com
oprac. /kp/
