Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jastrzębiu-Zdroju

Historia parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jastrzębiu-Zdroju sięga XIX w., kiedy w miejscowości odkryto źródła leczniczej solanki jodowo-bromowej. Odkrycie przyczyniło się do rozwoju uzdrowiska, napływu kuracjuszy i powstawania kolejnych obiektów. Z dziejami parafii od początku związane były losy mieszkańców, Zakładu Maryi przeznaczonego dla kuracjuszy oraz sióstr zakonnych, które pełniły w nim posługę. Istotną rolę w rozbudowie Zakładu Maryi i Domu św. Józefa odegrał dr Mikołaj Witczak, a działalność prowadzona była również przez siostry boromeuszki i ich kapelanów, wśród których byli ks. Franciszek Macherski, o. Ludwik Kasperczyk i ks. Robert Przewodnik. Ważnym momentem w historii obiektu była także decyzja o rozpoczęciu budowy kościoła, do której przyczyniły się obawy przed konfiskatą całego budynku Zakładu Maryi w latach 50. XX w. 

Za początek historii parafii w jej obecnym kształcie uznaje się 17 września 1950 r., kiedy rozpoczęto adaptację istniejącej kaplicy na kościół parafialny. Prace prowadzono w trudnych warunkach politycznych i przy zmianach kadrowych, jednak dzięki zaangażowaniu kapelanów oraz mieszkańców udało się je zakończyć w 1951 r. 10 czerwca tego samego roku kościół został poświęcony przez ks. bp. Herberta Bednorza.