Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju w Olzie

Wcześniej mieszkańcy Olzy kult oddawali w zbudowanej w czasie wojny siedmioletniej drewnianej kapliczce św. Jana Nepomucena. Aktualnie jest ona wpisana do rejestru zabytków.

Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju w Olzie przy ul. Szkolnej został wzniesiony w latach 1932-1935. Wcześniej kult oddawano w zbudowanej w czasie wojny siedmioletniej drewnianej kapliczce św. Jana Nepomucena. W 1801 r. została ona obudowana kamieniem, a następnie przemianowano ją na kaplicę Świętej Rodziny. Aktualnie jest ona wpisana do rejestru zabytków. Wewnątrz znajduje się ołtarz z obrazem św. Rodziny i w zwieńczeniu z mniejszym obrazem św. Jana Nepomucena. Na zewnętrznej ścianie kaplicy zamontowano tabliczki pokazujące poziom wody w czasie największych powodzi: w 1880 r. (żeliwna) i w 1997 r. (metalowa, emaliowana).

W 1924 r. w Olzie powstała "komisja dla budowy nowego kościoła". W 1932 r. rozpoczęto budowę według projektu Jana Affy z Raciborza. Przebiegała ona sprawnie i szybko - trwała zaledwie trzy lata, a kierował nią Alojzy Seman.

Parafianie kładli duży nacisk na wystrój kościoła. Sprowadzono figury: św. Katarzyny, którą ufundowali kolejarze oraz św. Barbary jako dar górników. Główną część ołtarza wraz z obrazem Matki Bożej Królowej Pokoju namalowanym przez artystę malarza Otto Kowalewskiego z Katowic ufundowali państwo Basitowie. Stacje drogi krzyżowej ofiarowali bracia Chlebiszowie, witraże zasponsorowali strażacy wraz ze Związkiem Powstańców Śląskich, natomiast trzy dzwony kupiono dzięki ofiarności olzian.

Kościół poświęcono 14 sierpnia 1935 r. Został on zniszczony w czasie II wojny światowej, a w czasie odbudowy parafianie uczęszczali na msze św. do kaplicy. W powojennej rzeczywistości odbudowa kościoła przebiegała powoli i z wielkimi problemami, jednak tak jak przed wojną parafianie nie poddali się i z cierpliwością pracowali i szukali pomocy oraz ofiarodawców. Wielką życzliwość i pomoc okazała koksownia z Knurowa, która przysyłała materiały, pieniądze i fachowców do pracy, a także wierni z Piekar i Świętochłowic. Wystrój kościoła różnił się od wystroju przedwojennego, również kopuła wieży wraz z nowymi dzwonami była inna. Odbudowany kościół poświęcono w 1946 r.

W 1944 r. Olza została ustanowiona samodzielną placówką duszpasterską, a erygowanie parafii odbyło się 20 lipca 1957 r. Ks. Bronisław Cichy, który był administratorem w latach 1962-1970, ufundował nowe dzwony i organy oraz zamontował nagłośnienie, ks. Edward Wieczorek, proboszcz w latach 1970-1992, przemalował kościół i wybudował salkę katechetyczną. Ks. Ryszard Anczok, proboszcz w latach 1992-2000 zajął się wystrojem wnętrza i paramentami liturgicznymi, ks. Kazimierz Nowicki - administrator w 2000 r., a w latach 2001-2016 proboszcz, przeprowadził generalny remont probostwa, organów i dachu. Obecnie proboszczem jest ks. Bogdan Reder.

Kościół w Olzie to obiekt jednonawowy. W ścianę frontową wtopiono czworoboczną wieżę. W ołtarzu głównym znajduje się figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, którą adorują Anioły oraz figury św. Jadwigi i Katarzyny. Boczne ołtarze noszą miana Serca Pana Jezusa i Matki Boskiej Częstochowskiej.