Zabytkowa gotycka świątynia katolicka w Łaziskach
To kościół parafii pw. Wszystkich Świętych w Łaziskach, należący do dekanatu Gorzyce w archidiecezji katowickiej.
Świątynia została wzniesiona w latach 1466-1467 i zalicza się do najstarszych zachowanych kościołów drewnianych na Śląsku oraz w Polsce. Jest również jednym z klasycznych przykładów tak zwanego gotyku drewnianego w naszym kraju. Określany jest mianem perły sakralnej ziemi wodzisławskiej.
Obiekt figuruje na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego w pętli rybnickiej.
Przy południowym wejściu do kościoła można odczytać napis na belce „Tomasz Andreas Hlop s Pisarzowiz” oraz datę „1579”, którą przez długi czas uznawano za rok budowy. Tę wersję zakwestionowało dopiero odkrycie malowanej dekoracji na belkach zrębowych podczas remontu w 1998 roku, ponieważ na polichromii widniała wyraźna data „1560”.
Wieża jest młodsza od głównej części budowli i powstała w 1507 r. Została odnowiona oraz przebudowana w 1748 roku. W czasie tej modernizacji otrzymała izbicę i barokowy hełm. W 1870 roku dawną drewnianą zakrystię zastąpiono murowaną. Najpewniej wtedy też przebito zachodnią ścianę świątyni, poszerzając nawę o część wieżową.
Prace wykonane w latach 1998−99, których celem było wzmocnienie konstrukcji kościoła, nie doprowadziły wprawdzie do zniszczenia zabytkowej więźby, lecz zastosowanie mało estetycznych rozwiązań technicznych i nowoczesnych materiałów (takich jak stal, folie z tworzywa sztucznego i pianka montażowa), a także niska jakość robót oraz brak końcowego uporządkowania w istotny sposób naruszyły historyczny charakter więźby.
Początkowo kościół pełnił funkcję filialną wobec parafii w Godowie w dekanacie wodzisławskim. Od 1969 roku w Łaziskach działało już samodzielne duszpasterstwo parafialne. W 1970 roku miejscowość weszła w skład nowo powołanego dekanatu Gorzyce Śląskie. Parafię erygowano 29 stycznia 1978 roku.
Całe wnętrze zdobi rozbudowana dekoracja malarska z 1560 r. umieszczona na ścianach prezbiterium i nawy oraz z 1948 r. na stropach. XVI-wieczna polichromia została odkryta podczas prac remontowo-konserwatorskich przeprowadzonych w 1998 roku.
Kościół ma orientację wschodnią. Jest drewniany i wzniesiony w konstrukcji zrębowej. Nawa ma plan zbliżony do kwadratu, a węższe prezbiterium zamknięto trójbocznie. Od północy do prezbiterium przylega prostokątna murowana zakrystia.
źródło/wikipedia.org
