.JPG){kind=logo}
Krótko po założeniu kolonii Marusze zawiązała się tam parafia luterańska z niewielkim kościołem drewnianym, która w XIX w. przeprowadziła się do Wodzisławia Śląskiego. Do dziś zachował się cmentarz ewangelicki.
Marusze to dawna kolonia fryderycjańska założona przez hrabinę Sophie Caroline von Dyhrn w 1776 r., zasiedlona osadnikami z Austrii i Niemiec. Do 1972 r. była to niewielka wieś, a w 1973 r. przyłączona została do Wodzisławia Śląskiego. Osada zachowała wiejski charakter, a przebiegająca przez nią ulica nosi nazwę ul. Wiejska.
Krótko po założeniu zawiązała się tam parafia luterańska z niewielkim kościołem drewnianym, która w XIX w. przeprowadziła się do Wodzisławia Śląskiego. Do dziś zachował się cmentarz ewangelicki.
W miejscu, w którym stoi metalowy krzyż na granitowym postumencie, był przód kościoła z ołtarzem. Wypisane są na nim nazwiska pierwszych czterech pastorów, którzy działali w kościele na Maruszach i nazwiska dwóch pierwszych powojennych polskich proboszczów. Po prawej stronie od wejścia znajduje grobowce, jednak trudno ustalić, kto w nich spoczywa. Po wojnie tablice nagrobne były usuwane, niszczone lub zamazywane betonem, by nie było widać liter niemieckiego gotyku. Z parafialnych ksiąg pogrzebowych można dowiedzieć się, że pochowani na cmentarzu zostali m.in. Edward Braun - właściciel pałacu, w którym znajduje się Urząd Stanu Cywilnego i fundator wieży na Grodzisku, Rudolf von Skrbeński - właściciel majątku Gorzyczki i jego dwoje wnucząt, Johann Heinrich Beer - wieloletni burmistrz Wodzisławia i kurator parafii oraz jego żona, Rudolf Hirsch - historyk i badacz przeszłości miasta czy kupcy: Carl August Lonicer i Carl Friedrich Lonicer.
fot. Zuzanna Fulek
oprac. /kp/
.png){kind=logo}
