Wzniesiona w latach 1466-1467 świątynia jest jednym z najstarszych kościołów drewnianych na Śląsku i w Polsce zachowanych do naszych czasów, zarazem jednym z przykładów tzw. gotyku drewnianego w Polsce.
Datę budowy ustalono na podstawie badań dendrochronologicznych w 2008 r., wykonanych przez Aleksandra Koniecznego. Wcześniej wiek określano na podstawie daty na belce „1579”.
W ścianie kościoła pozostawiono otwór po pocisku który w kwietniu 1945 r. przebił ścianę i nie wybuchł.
Po II wojnie światowej kościół przeszedł szereg prac konserwatorskich wśród których wymienić należy remont oraz impregnację dachu, remont daszków nad sobotami, a także częściową wymianę odeskowania zewnętrznego ścian z 1968 r., remont konstrukcji ścian przeprowadzony w latach 1998-2000, konserwacje XVI w. polichromii z lat 1998-2001 oraz remont dachu z 2010 roku.
Kościół jest orientowany. Drewniany, wybudowany w konstrukcji zrębowej.
Nawa kościoła wykonana jest na rzucie zbliżonym do kwadratu, prezbiterium węższe, zamknięte trójbocznie. Do prezbiterium od północy przylega prostokątna murowana zakrystia. Od zachodu do nawy dostawiona jest wieża o konstrukcji słupowej, na rzucie kwadratu. Od strony północnej, wschodniej i południowej nawa i prezbiterium otoczone są sobotami. Kościół reprezentuje typ małopolskiego kościoła drewnianego - dach nawy i prezbiterium przekryte są wspólnym dachem siodłowym. Wieża kościoła z izbicą, zwieńczona cebulastym hełmem gontowym. W dachu nawy - sygnaturka z podobnym cebulastym hełmem. Wewnątrz w prezbiterium znajduje się pozorne sklepienie kolebkowe, w nawie strop przechodzący przy ścianach w ukośne płaszczyzny. Pośrodku nawy znajduje się słup wspierający konstrukcję dachu. W zachodniej części nawy znajduje się chór muzyczny wsparty na 6 słupach. Balustrada chóru pełna, drewniana.
